Zo, dat staat!

Als ik begin over 'eenzaamheid' weet iedereen meteen waar ik het over heb. Althans, zo denkt de mens. Een typisch kenmerk van de mens is dat zij denkt ieder subject met woorden te kunnen bevatten. De ziekte van de tweevoetigen noem ik het maar voor het gemak.
Welnu, terug naar de realititeit van vandaag. Als nieuwkomer op het internet word je van het begin af aan overspoeld met een belachelijk grote hoeveelheid aan nieuw ontdekkingsmateriaal. Vooral als u oud, bejaard en in een beginnend stadium van verrotting verkeerd, kan deze ervaring u een flinke klap in het gezicht bezorgen. ''Was ik maar niet geboren godverdomme'' denkt u dan, want dan had u de rest van uw kortstondige verdere leven tenminste niet met een opgekropt schuldgevoel hoeven rond te lopen.
Maar, zelfs de mensen met een nog in potentie vruchtbare toekomst kunnen overdonderd worden door de digitale beerput, in de volksmond ook wel internat geheten. Vooral de eerste schreden op het nieuwe medium markeren een belangrijke periode in het bestaan van de mens. Waar voornamelijk de puberale meerderheid van het mannelijk geslacht zich in het begin zoet zal weten te houden met beeldmateriaal van naakte prostituees, houdt de puberale meerderheid van het vrouwelijke geslacht zich voornamelijk bezig met andere dingen omdat de computer het bij het aangezicht van een teder meisjesgezicht immer voor gezien houdt.
Als de mens ouder wordt en de jaren van zijn leven zowaar mee beginnen te tellen en er opeens allemaal haar begint te groeien, nemen zijn interesses een andere wending. Opeens wil men op scooters door straten rijden en glanzende broekriemen dragen. Met andere woorden: de jeugd gaat zich op een misselijkmakende, consumerende manier afzetten tegen de gevestige orde, waardoor je als Jonge God in wording alleen maar kunt hopen dat de roerige jaren '60 nimmer zullen wederkeren.
Het is ook deze periode in het leven van de mens dat de verveling op alle fronten toeslaat. De jeugd zoekt toevlucht in de anonimiteit en brengt alle opgekropte woede en frustraties te berde op diverse uithoeken van het digitale wereldje. Velen ontpoppen zich, onzeker en ongezond emotioneel als ze zijn, tot gevaarlijke idioten wanneer ze in aanraking komen met een toetsenbord en zich ervan hebben vergewist dat hun ware identiteit (voor zover van toepassing) voor het gepeupel in het aardse rijk der levenden verborgen blijft. Waar ze in de normale omgang met mensen hun kronkelende gedachten, vanwege de voortdurende twijfel die hun meester is, niet kunnen omvormen tot woorden, spelen ze in diverse gastenboeken de woesteling uit het boze Bulderbos.
Wanneer de mens terecht komt in een nog later stadium van z'n leven begint er bij hem eindelijk iets te dagen. Men vraagt zich af ''Verdraaid, wat zijn nu eigenlijk mijn talenten en hoe kan ik daar in hemelsnaam vorm aan geven?'' De mens gaat aldus nadenken over zichzelf en dan niet op de zelfdestructieve en wanhopige manier zoals de doorsnee tiener dat doorgaans doet, maar op een wijze zal het een God in wording betaamt. En zo is het gekomen dat tijdens een van die denksessies een briljant plan werd uitgebroed. Het idee om een stijlvolle linkdumpsite, in de volksmond ook wel weblog genoemd, te creeeren was geboren. Dankzij deze ontwikkeling worden nu dagelijks, overal in Nederland, mensen onderhouden met banale zaken om daarmee tegemoet te komen aan de alsmaar groeiende verveling binnen onze samenleving. Mensen hebben nu weer het gevoel werkelijk met iets nuttigs bezig zijn. Het gaat mij iets te ver om in dit kader te stellen dat de Kerk mag stoppen met het werven van nog meer zieltjes, omdat de mensen weer een nieuw doel in dit leven hebben gevonden, maar als een ding als een paal boven water staat is dat het aantal lachende gezichtjes overduidelijk in aantal is toegenomen!

Volkomenkut, Retecool, Dreknek, Bicat, Geenstijl, hartelijk bedankt!

- posted by Stephan @ 4:00 PM